1961 Original Score

Mikis Theodorakis wrote this film score for Synoikia to Oneiro (1961).  This film score couldn’t care less if I ponder motherhood in my early 20s. It makes me visualize playing with my future daughter. 

“Θα φάμε παρέα για μεσημέρι;”

Αυτός είναι ο Χαμάντα. Και ναι, στους Έλληνες ακούγεται σαν εισαγωγή σε συνέντευξη με μετανάστη. Το σκέφτηκα αν θα γράψω στα αγγλικά ή στα ελληνικά, αλλά σαν Αιγύπτιος της Αλεξάνδρειας, είναι πιο κοντά στην ελληνική πλευρά. Οι συνάδελφοί μου δεν θα διαβάσουν το κείμενο, αλλά ξέρουν πρώτοι γιατί θα έγραφε κανείς για τον σεφ. Τον…

Need for Speed

We switch off to slow down and turn back to technology to save time. We like mobile wallets as much as counting coins and holding the queue. Feeling hurried is draining but telling someone you are busy is a good ego boost. The post-industrial tempo is irritating, but also comforting. When we get the chance to slow down, we dread boredom. Our “always on”, “up-to-the-minute” digital content, meant to excite, thrill or rapidly inform, is at the same time sedative. Although we associate speed with intensity and strong experience, after a long day, we knowingly run through a stream of news and pick action-packed films to unwind. Nothing is inevitable about the way we adapt to and appropriate technology and its paces. If it has changed banking, global patterns of consumption and how frequently your mum supervises your cooking, it’s because of parameters we set ourselves.

“Έχετε ελληνικό καφέ στις αποσκευές;”

Το μικρό αυτό κείμενο ξεκίνησα να το γράφω τέλη Ιουνίου για να το διαγράψω και να ξεκινήσω σε καινούργιο αρχείο. Άρθρα για το τί σημαίνει συλλογική συνείδηση και πολιτισμική ταυτότητα εμφανίζονταν μέχρι και το τέλος του πτυχίου μου. Τα έβρισκα πάντα ευχάριστα στο διάβασμα όπως βρίσκω ευχάριστο (και κωμικό) το ότι μπορώ έυκολα να παραγγείλω…